ATAYA MƏKTUB.. (Baba’ya Mektup)
Azerbaycan Türkçesi
Salam əziz Atam!
Necəsən? Necə yaşayırsan? Hansı yeniliklər var həyatında?
Məndə hər şey əvvəlki kimidir. Lakin indi çox soyuqdur. Qış gəlib. Yaxınlarda qar yağacaq. 15 il əvvəl son dəfə ayrıldıqdan sonra mən sənə çox yazmışam.
Sənsiz necə yaşadığım haqqında yazmışdım. Amma sən ya məktubları almamısan, ya da ki onları oxumamısan. Bəlkə də oxumamağın daha yaxşıdır. Oxusaydın mənim üçün narahat olardın və vicdan əzabı çəkərdin. Lakin mən sənin oğlunam və başa düşürəm ki, bu çox çətindir və xoş deyil. Ona görə də, susuram və özümü elə göstərirəm ki, hər şeyə dözürəm. Əslində elə həqiqətən də məndə hərşey normaldır. Artıq normaldır. Sən məni verəndən sonra mən onların dilində danışmağı öyrəndim. Mən indi yalnız onların dilində danışıram. Əvvəllər mənə çox çətin idi. Ətrafımdakılar mənə bu dilin mənə doğma dilimin olmasını, bu dilin mənim genlərimdə gizləndiyini iddia edirlər. Lakin mən buna inanmıram, ata. Sən həmişə mənim başqa dillərdə danışmağımın tərəfdarı idin. Digər övladlarını da digər dillərdə danışmağa məcbur edirdin. Onlar əcnəbi dillərdə pis danışsa da, qonaqları incidəcəyindən qorxurdun və onlara başqa dillərdə danışmağı tövsiyə edirdin. Düzünü desəm, mən heç vaxt başa düşə bilmirdim ki, biz niyə qonağın dilində danışmalıyıq. Bizdə nədənsə hər şey tərsinə idi… Atacan, düşünmə ki, mən hər zaman ailədə xüsusi bir yerimin olduğunu başa düşürdüm. Sən mənə deməmişdin ki, mən ən yaraşıqlı, ən sevimli, ən istedadlı və ən çox arzu edilənəm. İndi tez-tez düşünürəm ki, bunlar mənim nəyimə lazımdır? Kimə göstərim?
Ata, mən səninlə olduğum vaxtlar üçün darıxıram… Səninlə ayrıldıqdan sonra hər gecə müxtəlif yuxular görürəm. Yuxularımda biz bir yerdə oluruq. Öz ana dilimzdə danışırıq. Mən məmnunam, bəzənmişəm, yaralarım yoxdur. Bir də, ata, mən sənə demək istəmirdim, amma mənim yeni adım var. Bağışla, onlar mənim adımı dəyişdilər və özlərindən bir ad qoydular. İndi mənim adım- .. Oy… Nə isə… Yaxşısı budur yazmayım. Yazsam sənin əhvalın pozulacaq. Mən səni vacib işlərindən ayırıb kefini pozmaq istəmirəm. Əslində bu məktubu da yazmamalıydım. Səni bir çox problemindən ayırdım. Amma inan ki, mənə çox çətindir. Hər yerdə onlar var. Hər dəqiqə çalışırlar ki, onlara bənzəyim, mənim üzərimdə dərin izlər qoymaq istəyirlər ki, sonra bax bu bizimdir desinlər. Atacan, mənim artıq dayanmağa gücüm qalmayıb. Mən bütün təhqirlərə dözürəm və susuram. Mən aşağılanaraq onlara öyrəşirəm. Bilirsən, 15 il bütün kökləri kəsib atmaq üçün böyük bir zamandır.
15 il o köklərin yerində yeni nəsil yetişdirmək üçün də kifayət qədər uzun zamandır. Çox güman ki, bir gün qarşılaşsaq sən məni tanımayacaqsan.
Ədalətsizlik mənim şüurumda dərin iz buraxıb.
Və mən bunu sənə HEÇ VAXT BAĞIŞLAMAYACAM, ATA!
P.S. Axmaq suala görə üzr istəyirəm, məni qaytarmaq fikində deyilsən ki?
SƏNİN OĞLUN QARABAĞ
Türkiye Türkçesi
Selam Aziz Babam,
Nasılsın? Hayatın nasıl? Hayatında hangi yenilikler var? Bende herşey eskisi gibidi.. Lakin şimdi çok soğuktur. Kış geldi. Yakınlarda kar yağacak. 15 yıl önce son defa ayrıldıktan sonra ben sana çok mektup yazdım.
Sensiz nasıl yaşadığım hakkında yazmıştım. Ama sen ya mektupları almadın , ya da onları okumamışsın. Belki de okumadığın daha iyi olmuş. Okusaydın benim için rahatsız olurdun ve vicdan azabı çekerdin. Lakin ben senin oğlunum ve düşünüyorum ki, bu çok zordur ve hoş değil. Bunun için de susuyorum ve kendimi her şeye katlanıyormuş gibi gösteriyorum. Aslında öyle gerçekten de bende herşey normaldir. Artık normaldir. Sen beni verdikten sonra ben onların dilinde konuşmayı öğrendim. Ben şimdi sadece onların dilinde konuşuyorum. Önceden bana çok zor geliyordu. Etrafımdakiler bana bu dilin ana dilim olmasını, bu dilin benim genlerimde gizlendiğini iddia ediyorlar. Ama ben buna inanmıyorum, baba. Sen hep benim başka dillerde konuşmamın taraftarı idin. Diğer evlatlarını da diğer dillerde konuşmaya mecbur ediyordun. Onlar yabancı dillerde konuşsa da, misafirlerini inciteceğinden korkuyordun ve onlara başka dillerde konuşmayı tavsiye ediyordun. Doğrusunu söyleyeyim, ben hiçbir zaman düşünmedim ki, biz niye misafirin dilinde konuşalım. Bizde nedense herşey tersine idi. Babacığım, düşünme ki, ben her zaman ailede önemli bir yerim var diye düşünüyorum. Sen bana dememiştin ki, ben en yakışıklı, en sevimli, en yetenekli ve en arzu edilendim. Şimdi düşündüm de, bunlar benim neyime lazım? Kime göstereyim?
Baba, ben seninle olduğum zamanları özlüyorum… Seninle ayrıldıktan sonra her gece senin olduğun rüyalar görüyorum. Rüyalarımda biz bir yerdeyiz hep. Kendi ana dilimizde konuşuyoruz. Ben memnunum, benzedim, yaralarım yoktur. Bir de, baba, ben sana benzemek istemiyordum, ama benim yeni adım var. Bağışla, onlar benim adımı değiştirdiler ve kendilerinden bi ad koydular. Şimdi benim adım – ..Oy… Neyse.. Yazmamak daha iyi. Yazsam senin canın sıkılacak. Ben seni özel işlerinden ayırıp keyfini bozmak istemiyorum. Aslında bu mektubu da yazmamalıydım. Seni bir çok sorunundan ayırdım. Ama inan ki, bana çok zor geliyor. Her yerde onlar var. Her dakika çalışıyorlar ki, onlara benzeyeyim, benim üzerime derin izler bırakmak istiyorlar ki, sonra bak bu bizimdir desinler. Babacığım, benim artık dayanmaya gücüm kalmadı. Ben bütün tahriklere göz yumup susuyorum. Ben aşağılanarak onlara alışıyorum. Biliyorsun ki 15 yıl bütün kökleri kesip atmak için büyük zamandır.
15 yıl o köklerin yerinde yeni nesil yetiştirmek için de yeteri kadar uzun zamandır. Çok zaman oldu ki, bir gün karşılaşsak sen beni tanımayacaksın. Adaletsizlik benim şuurumda derin iz bıraktı.
Ve ben bunu HİÇBİR ZAMAN BAĞIŞLAMAYACAĞIM, BABA!
Not: Ahmak soru için özür diliyorum, sen beni geri alma fiktirnde değil misin?
SENİN OĞLUN KARABAĞ
Bu yazı Karabağ’ın Azerbaycan Devleti’ne sitemidir, okuduğumda hoşuma gitti ne kadar hoş olmasa da. Bugün Türk dünyasında bu durumda onlarca Türk bölgesi var ki, Kuzey Irak’tan tutun da Türkistan’a kadar….
Şu anlık kimin tarafından kaleme alındığını bilmiyorum, ama öğrendiğimde kimin tarafından yazıldığını eklicem. Çeviriyi ben yaptım, yanlışım varsa bi yorum yapın düzelteyim.
Bu yazı bugün 0, toplamda 34 kez okundu.
